ف ص د٣٧٨٩ - ف ص دمِفْصَد [مفرد]: ج مَفاصِد: مِشْرَط يُفصَد به «طهَّرَ المِفْصَد قبل أن يستعمله- شقّ جُرحًا بمِفصَد».