ف ر ق٣٧٤٥ - ف ر قأفرَقُ [مفرد]: ج فُرْق، مؤ فَرْقاءُ• الأفرق:١ - من كان شعر لحيته أو ناصيته مفروقًا.٢ - من كانت أسنان فمه مفروقة.