ف خ ر٣٧٠٦ - ف خ رافتخرَ بـ يفتخر، افتخارًا، فهو مُفتخِر، والمفعول مُفتخَرٌ به• افتخر بمركزه: فَخَر به؛ تباهى به «افتخر بأولاده/ بأملاكه/ بعلمه». ٣ / ١٦٧٩