غ وي٣٦٣٢ - غ ويغوَّى يغوِّي، غَوِّ، تَغْوِيَةً، فهو مُغَوٍّ، والمفعول مُغَوًّى• غوَّاه: غوَاه؛ أضلَّه «غوَّاه بترك الدِّراسة». ٢ / ١٦٥٢