غ ن ي٣٦٢٢ - غ ن يغَناء [مفرد]:١ - مصدر غنِيَ/ غنِيَ بـ/ غنِيَ عن/ غنِيَ في.٢ - نفع، كفاية «لا غناء فيه- هذا يُغني غَناء ذاك» ° ليس عنده غناء: ما يُغتنى به.٣ - عكس الفقر. ٢ / ١٦٤٧