غ ص ب٣٥٧٢ - غ ص بغَصْب [مفرد]: مصدر غصَبَ ° بالغَصْب/ غَصْبًا عنه: على كُره منه، ضدّ إرادته، دون رضاه، عَنْوة. ٢ / ١٦٢٢