غ ر و٣٥٥٩ - غ ر وغَرْو [مفرد]:١ - مصدر غرَا.٢ - عَجَب «لا غَرْو في أنّه أكثرهم نجاحًا، فهو أشدّهم نشاطًا» ° لا غَرْو من كذا: لا عَجَب. ٢ / ١٦١٥