ب س ر٦١٩ - ب س رأبسرَ يُبسِر، إبسارًا، فهو مُبسِر• أبسرَ النَّخلُ: صار ماعليه بُسْرًا، أي تمرًا لم ينضج. ١ / ٢٠٢