ع ظ م٣٤١١ - ع ظ معِظامِيّ [مفرد]: من يفتخر بآبائه وأجداده لا بسعيه وجدِّه، عكْسه عصاميّ «كن عِصاميًّا ولا تكن عِظاميًّا». ٢ / ١٥١٩