ع ث ر٣٣١٠ - ع ث رعثِرَ يعثَر، عَثْرًا وعِثارًا، فهو عاثر• عثِر الحيوانُ: عثَر، زلّ، كبا، تعرقل في شيء «عثِر به فرسُهُ». ٢ / ١٤٥٦