ط ر ب٣١٨٧ - ط ر بتطرَّبَ يتطرَّب، تَطَرُّبًا، فهو مُتَطَرِّب• تطرَّب الرَّجلُ: مُطاوع طرَّبَ/ طرَّبَ في: اهتزَّ طَرَبًا. ٢ / ١٣٩٢