ب ر د٥٤٣ - ب ر دتباردَ يتبارد، تبارُدًا، فهو متبارِد• تبارد الشَّخصُ: تظاهر بالبُرودة «كان يتباردُ في حديثه وفي حركاته». ١ / ١٨٤