ص ب و٢٩٦٩ - ص ب وصَبْو [مفرد]:١ - مصدر صبَا.٢ - صِبا؛ صغر سنّ وحداثة «ظهرت عليه النجابةُ منذ صبائه». ٢ / ١٢٦٧