ب د و٥٢٢ - ب د وبادى يبادي، بادِ، مباداةً، فهو مبادٍ، والمفعول مُبادًى• بادى الشَّخصَ بالأمر: كاشفه به وجاهره «باداه بالحبّ/ بالعداوة/ بالشرِّ». ١ / ١٧٦