ش ن ع٢٩٠٣ - ش ن عأشنعُ [مفرد]: ج شُنْع، مؤ شَنعاءُ، ج مؤ شَنْعاوات وشُنْع: صفة مشبَّهة تدلّ على الثبوت من شنُعَ. ٢ / ١٢٣٩