ش ن أ٢٨٩٨ - ش ن أشنِئَ يَشنَأ، شنئًا وشَنَآنًا، فهو شانِئ، والمفعول مَشْنوء• شَنِئ فلانًا: شَنأه، كرهه وأبغضه وتجنّبه. ٢ / ١٢٣٨