ش ف ق٢٨٥٤ - ش ف قشفِقَ/ شفِقَ من يَشفَق، شَفَقًا، فهو شفِق، والمفعول مَشْفوق• شفِق منافِسَه/ شفِق من منافسِه: خافَه وحذِره «شفِق من الحكم/ المواجهة». ٢ / ١٢١٨