ش غ ف٢٨٤٥ - ش غ فشَغَف [مفرد]:١ - مصدر شغَفَ وشُغِفَ بـ وشغِفَ/ شغِفَ بـ.٢ - شوق «أقبل على صديقه بشَغَف زائد». ٢ / ١٢١٣