ش ر ب٢٧٩٤ - ش ر بإشراب [مفرد]:١ - مصدر أشربَ.٢ - (حي) أن تلد الأنثى من ذكر ثانٍ أولادًا فيهم صفات ذكر أوّل أتاها. ٢ / ١١٨١