ش ج ر٢٧٦٣ - ش ج رأشجرُ [مفرد]: ج شُجْر، مؤ شجراءُ، ج مؤ شجراوات وشُجْر: كثيرُ الشّجر «وادٍ أشجرُ». ٢ / ١١٦٦