ش ت و٢٧٦٠ - ش ت ومَشتاة [مفرد]: ج مَشاتٍ:١ - اسم مكان من شتا/ شتا بـ: مشتًى، مكان يُقضى فيه الشِّتاء.٢ - اسم زمان من شتا/ شتا بـ: زمنُ الشِّتاء. ٢ / ١١٦٥