ش ب ر٢٧٤٦ - ش ب رشبَرَ يَشبُر ويَشبِر، شَبْرًا، فهو شابر، والمفعول مَشْبور• شبَر طُولًا: قاسه بشِبْره «شبَر ثوبًا». ٢ / ١١٥٨