س وأ٢٦٥٩ - س وأسَوَّة [مفرد]: ج سَوَّات: سَوْءَة؛ عَوْرة «﴿لِبَاسًا يُوَارِي سَوَّتَهُما﴾ [ق]». ٢ / ١١٢٨