س ن د٢٦٣٠ - س ن دتَسنَّدَ يتسنَّد، تسنُّدًا، فهو مُتسنِّد• تسنَّد الشَّيءُ: مُطاوع سنَّدَ: دُعِّم وجُعل له عماد يتكئ عليه. ٢ / ١١١٧