س د د٢٤٧٦ - س د دسُدّ [مفرد]: سَدّ؛ حاجز من صُنع الله «﴿وَجَعَلْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سُدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سُدًّا﴾ [ق]». ٢ / ١٠٤٨