أ ي ن٣٩٢ - أ ي نأيَّنَ يؤيِّن، تأيينًا، فهو مؤيِّن، والمفعول مؤيَّن• أيَّن غازًا: (كم) حَوَّله إلى أيونات. ١ / ١٤٥