أ وهـ٣٧١ - أ وهـتأوُّه [مفرد]: ج تأوُّهات (لغير المصدر):١ - مصدر تأوَّهَ/ تأوَّهَ على.٢ - صوت ناتج عند التَّوجُّع. ١ / ١٤٢