ر ك ب٢١٧٢ - ر ك بأركبَ يُركب، إركابًا، فهو مُركِب، والمفعول مُركَب• أركب الشَّخصَ:١ - جعله يركب ويعلو «أركبه خلفه».٢ - أَعدَّ له ما يركبه ويعلوه. ٢ / ٩٣٢