ر ع ن٢١٣٨ - ر ع نرعُنَ يَرعُن، رُعُونةً، فهو أرعنُ• رعُن الشَّخصُ: رعَن، كان أهوج في منطقه، حمُقَ وطاش في قوله أو فعله «شخصٌ أرعنُ». ٢ / ٩٠٨