ر خ و/ ر خ ي٢٠٧٣ - ر خ و/ ر خ يرُخاء [مفرد]• ريحٌ رُخاء: ليِّنة لا تحرِّك شيئًا «﴿فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخَاءً حَيْثُ أَصَابَ﴾». ٢ / ٨٧٦