[سغب]سَغِبَ بالكسر يَسْغَبُ سَغَبًا، أي جاع، فهو ساغِبٌ وسَغْبانُ وامرأةٌ سَغْبى. ويتيمٌ ذو مَسْغَبَةٍ، أي ذو مجاعة. ٢٣٥٨