ن ق ذ: (أَنْقَذَهُ) مِنْ كَذَا وَ(اسْتَنْقَذَهُ) وَ(تَنَقَّذَهُ تَنَقُّذًا) أَيْ نَجَّاهُ وَخَلَّصَهُ. ٣١٧