الشيخ محمد الخال مفسرا — الصفحة ٢٢٨

1 الملاحق سورة الملكية و هي ثلاثون آية بسم الله الرحمان الرحيم تبارك الذي بين الملك، وهو على كل شئ قدير (1) الذى خلق الموت والحياة ليبلوكم أيكم حس مباد و به رز و گروره و پاک و نه پایزه ی که همه چی ده سه لا تو پاشایی هه یه به ده ست به وه ؟ شته الام و که سه ی که مردن و ژیانی داناوه ، تا تاقیتان بکاتہ وی وه و خاوه ن تهرانا یہ بس کہ کامتان یا کترن له کردا را ، دوره ی (مالک) یکی یه ۲۰ که به کا به ته بسم الله الرحمان الرحيم به ناوی خوای بخشنده ی میهره بان بهم خورده و مورد مه کیین را نه که در نگه ، وه به بور در مدینه ها توو نه به خواری که از با دوره به خوا و به بیضه بعد اریایی به به ر و به روزی درایی، نہ گول قرتاندنی بی بر روا یا ان و یا زیر و بورونده که له و روژه را هه موو که سیک به بهری کرده وه ی خوبی کہ گا ، گنجا سایا کہ بھی ہو بہ ہے وہ یا ئه چی بو روزہ نے، دوتار به یاد با سی شرم و رو شوینه سر کا مصدر به که ی به فرهنگی یک کووا جا مروزی به دیگر پالیک، نہ کہ لیے مہمان شانا و به ناو دلخوشی به بعد ا ش دا نه وه که ما هو شدید نه بی وا ہو نیوای نه بررسی ، وه دان به سویا بگری وه ک پیشه بعد رانی پیش قوی آتا ہے رسد که وی ان نه یا خویانا ه ره تا می شدم وارد شد منی دامه زراند به باسی پاک و نه میزی بد و خدا به می که کاره نی دوم مرد یا کہ وہ کادو میں مینا وه نه میدان له دوای نه بدون بو تاقی کردنه وه یان، و در مردم در مورد ایک دو موتوته و ئه ستیرانه ی دروست کردو وه به راوور سندر مانه وه کبیرم ده ستوور و جوانہ کا وه بهار پای ویتا کی بیدا که مته ما شا کردن رای وورد بوونه وه یان به سه بر برر را هینان به خوانا و و بر زانایی و دانایی و ئاگاداری ئه و ، خدا مروى تبارك الذي بيده الملك) به رزو گه وره و پاک و ت مدیره به و خوایه ی که هه رچی ده ست تو پاشایی هه یه له م بوونه وه ره را به دوست شدوه زور هو علی کل شی قدیر) وه ئه و خوا به خاوه ن شه وانا به به سه ر هه موو شتیکا له پاش با سی نه و انا یی و ده سه لاتی خوابه سه ر هه موو شتیکا، ئنجا وینه یه کمان بو ئه هی بیته وه له و ھی ده ر له ته که خورموت الذي خلق الموت والحياوم ئه و خوایه ی که مردن و ژیانی دروست کرد و و چه مه به سی ام مرد ند نه بوونیی پیش له دایک بوونه که به و شاده می په لوده مانه دا چه ند مونوره یه را گه شده یہ کہنا کا، نہ زیانی تیایه و نه نیاز در اراده ر سه ر به خوبی در اختیاری، له پاشا خوا به پی ستوور و با و یک که دایناوه له چرها : المانه و مونو را نه کوشه کانه وه له خوارده مه نیی دا ، وه دخوارده مه نیای یا نه ئه کا به روژه یی ژن و پیاو، وه ئه بن به خوین لہجہ ستہ یا نا ، کہ پاستا خونین نه که کر نہ وہ ایشوینیکی تایبه ته که زنان ووشه یا خطا به مروفی کی مصورة من مبيضة (تفسير الخال / الجزء التاسع والعشرين بخط المؤلف. ۲۱۱
الكتاب — ص ٢١١

النص مستخرج آليًّا من صور الكتاب، وقد يقع فيه خطأ.