کسیتني يا شيب ملبس جرودك وعنّي حسين العـود شـح بوداده عسن صوت فيه دنّت رعودك وبرق سرى في الليل مدهم سواده على بومريخه ينتحى سيل يودك دار الشيوخ اللي لهم كل عاده ۷۲ ص ٧٢