الجزء امن السنة ٧ من لغة العرب
۷۱
زجذبة ملكوتم بدل رسید نوید زعطر عالم قدسم شکفته دشت مشام
آمد
رسید طیف بیت مهربان دلم بر او سجده و چون برهمن بر اصنام تبارك الله زان مست نرکس پرشور تمام فتنه وجذب تمام ضعف مقام مکوی جلوه که شد قلب خسته ام همه خون و زان سپس چو عرق سرزد از عروق مسام خطاب کرد که ای خسته از نوائب دهر چرا زبان قلم را کشیده در کام شعر تسلیه مسعود سعد داشت تون ستان قصاص خود از روز کارند فرجام چه روح شاعر ا نر اخرد تواند و گفت جواب دادم ای روح مهربان که مرا شكسته سنك حوادث چنان بجسم عظام که در خیالم في وضع مانداني موضوع نه ذوق قوت تفكيروني ادای کلام
داشت تو نیز دهر شمارد بسان گردش جام
اور
تكلمم چو زمسئول نفتة المصدور تخيلم چو زمحموم فکرت سرسام چه جای یا دزدار است و اعلی است و عقبق چه جای و صفر اعشاب سبسب است اکام بدین تراکم اندوها وین تهاجم غم که هست طایر فکرم همیشه بسته بدام نه جب چاه و مقامم بود که نیل بوی شود مسبب توقير سفله كان لثام نه بیم شیخ ریایم که کوید از سر جهل که خون خلق خلالست جام باد لاحرام در این مقاوضه بودیم تا سحر زافق فراشت خسرو خاور به آسمان اعلام چوبيك صبح سعادت رسید قاصد فضل نمود دعوتم از سوی پیشوای انام ز جای جستم و چون محر می بقصد طواف چه کعبه بستم و بر طرف محضرش احرام کشید قائد يختم بصدر محفل قدس خجسته محضر واستاد فيلسوف امام
الجزء 07 — ص ٧١