النكت الطريفة في التحدث عن ردود ابن شيبة على أبي حنيفة - الكوثري — الصفحة ٧٥١

ŞEHİD ÜZERİNE NAMAZ 10 - الصَّلَاةُ عَلَى الشَّهيد وقال أيضا: حدثنا شبابة بن سَوَّار عن ليلى بن سعد عن ابن شهاب عن عبدالرحمن بن كعب بن مالك أن جابر بن عبد الله أخبره أنَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَجْمَعُ بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ مِنْ قَتْلَى أُحد فِي قَبْرِ وَاحِدٍ وَأَمَرَ بِدَفْنِهِمْ بِدِمَائِهِمْ وَلَمْ يُصَلَّ عَلَيْهِمْ وَلَمْ يَغْسِلُوا. Yine İbni Ebî Şeybe demiştir ki: Bize Şebâbe İbni Sevvâr söyledi. O, Leylâ İbni Sa'd'dan; o, İbni Şihâb'dan; o da Abdurrahman İbni Ka'b İbni Mâlik'ten naklettiğine göre: Şüphesiz Câbir İbni Abdullah kendisine şöyle haber vermiştir: Peygamber salla'llahü aleyhi ve sellem, Uhut'ta ölenlerden iki adamı, tek kabirde bir araya toplamış ve onların, kanlarıyla beraber defnedilmesini emretmiştir. Onlara namaz da kılmadı ve onları yıkamadılar da. حدثنا عُبَيْدُ الله عن بن موسى أسامة بن زيد عن الزهري عن أنس قال: لَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ مَرَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَمْزَةَ وَقَدْ جَدَعَ وَمَثَلَ بهِ فَقَالَ: لَوْلاَ أن تَجدَ صَفَيَّةً لَتَرَكْتُهُ حَتَّى يَحْشُرَهُ اللَّهُ منْ بُطُونِ السَّبَاعِ وَالطَّيْرِ، وَلَمْ يُصَلِّ عَلَى اَحَدٍ مِنَ الشُّهَدَاءِ وَقَالَ: أَنَا شَهِيدٌ عَلَيْكُمْ الْيَوْمَ. İbni Ebî Şeybe demiştir ki: Bize Ubeydullah İbni Musa söyledi. O, Üsâme İbni Zeyd’den; o, Zührî'den; o da Enes'ten şöyle dediğini nakletmiştir: Uhud harbi olunca, Peygamber salla'llahü aleyhi ve sellem, Hz. Hamza radıyallahü anh'e burnu kesilmiş olduğu halde rastlamıştı. Ayak üzere durdu ve dedi ki: Eğer onu, Safiyye radıyallahu anhâ bulmuş olmasaydı, Alah'ın onu, yırtıcıların ve kuşların karnından diriltip haşredeceği güne kadar, terk ederdim. Şehitlerden bir kişiye de (cenaze) namazı kılmamış ve şöyle demişti: "Ben, bugün onlara şahidim." Zikredildiğine göre şüphesiz Ebû Hanife demiştir ki: “Şehid üzerine (cenaze) namazı kılınır.” Ben derim ki: Şehide cenaze namazı kılma hakkında rivayetler muhteliftir. Ebû Hanife en ihtiyatlı görüşü almıştır ve şehid üzerine cenaze namazının vücupluğu üzerine hüküm vermiştir. Buna Ukbe İbni Âmir'in şu hadisini delil getirmiştir: ٤٨٩
KTBe_0104891 — ص ٤٨٩

النص مستخرج آليًّا من صور الكتاب، وقد يقع فيه خطأ.