234
SÜNEN-İ İBN-İ MACE
namaz kıldığı, siyer ehlinin hepsince bilinmektedir. Ayette abdest alınış şekli anlatıldığı halde rávinin buna teyemmüm âyeti demesi ile sahâbîlerin bu âyetle teyemmüm hükmünü öğrenmiş olduklarına ve abdest hükmünü daha önce bilmiş olduklarına işaret vardır. Sa- habiler, abdest almayı âyetin inişinden önce bilmelerine rağmen ab- dest şeklinin âyet ile bildirilmesinin hikmeti, bunun farziyetinin Kur'an-1 Kerim ile bilinmesidir.
565 nolu A m mår bin Yasir (Radıyallahü anh)'in hadisini E bù Dâvûd daha uzun metinle rivayet etmiş, Tahavi de ona benzer bir metinle tahriç etmiştir. Burada da Hz. Aişe (Radıyallahü anhâ)'nin gerdanlığının düşmesinden, bu- lunması için beklenmesinden, Ebû Bekr (Radıyallahü anh)'in Aişe (Radıyallâhü anhâ)'ye öfkelendiğinden, bu olay dolayısıyla teyemmüm âyetinin inmesinden ve Ebû Bekr (Radiyallâhü anh)'in bilahare A iş e (Radıyallahü anhâ)'ye giderek; mübarek olduğunu bildirmesinden bahsedilmektedir. Ayrıca yapılan teyem- mümde omuzlara kadar kollara toprak sürülmesinden bahsedilmek- tedir. 565 nolu sened ile rivâyet olunan Ammar bin Yasir (Radıyallahü anh)'in hadisinde yine sahâbîlerin Peygamber (Sallal- lahü Aleyhi ve sellem)'in beraberinde omuzlarına kadar teyemmüm yaptıkları bildirilmektedir. Teyemmümün yapılış tarzını, bunu takip eden 91 ve 92 nolu bâblardaki hadîslerin izahını yaparken anlataca- ğımızda A m m år (Radıyallâhü anh)'ın bu rivâyetlerini ele ala- cağız.
567 nolu Ebu Hüreyre (Radıyallahü anh)'nin bura- daki hadîsi kısadır. Buhârî ve Müslim'de daha uzun ola- rak Cȧ bir bin Abdullah (Radıyallâhü anh)'tan rivâ- yet etmiştir. Oralardaki hadîsin meâli şöyledir: Resûl-i Ekrem (Sal- lallahü Aleyhi ve sellem) :
«Benden önce hiç kimseye verilmemiş olan beş şey bana veril- miştir: Bir aylik mesafede (bulunan düşmanlarımın kalbine) korku (verilmek) ile mansur kılındım. Yer (yüzü) bana mescid ve tahâret sebebi kılındı. Bu nedenle ümmetimden olan her hangi bir adam, na- maz vaktine erişti mi namazını hemen kılıversin. Ganimetler bana helâl edildi. Halbuki benden önce hiç kimseye helâl değildi. Bana şefâat etme yetkisi verildi. Her peygamber yalnız kendi kavmine gönderiliyordu. Ben bütün insanlara gönderildim.>>
Bu hadis de yer yüzünün tahâret sebebi kılınmış olduğunu, ya- ni toprak ve benzeri maddelerle lüzumu hâlinde teyemmüm yapıla- bileceğini ve toprağın da su gibi bir tahâret aracı olduğunu hükme bağlamıştır.
الجزء 2 — ص ٢٣٤