Bab: 23
MUKADDİME
429
diriyor, verilen cezanın amel cinsinden olduğu belirtiliyor. Şöyle ki: O ilim adamı ihtiyaç duyulup sorulduğu zaman hak olan bir sö- zü söylemekten imtina ederek ağzını kapadığı için, mahşerde her- kes amelinden dolayı soruşturmaya tabi tutulup konuşmaya ve ce- vap vermeye şiddetle ihtiyaç duyduğu bir ortamda Allah onun ağ- zına ateşten bir gem vurdurup susturma cezasına çarptırır. Sindi diyor ki: İlmi soru soran adam bunu kavramaya ehil ise ve o ilmi soru yararlı ise o zaman cevap vermek mes'uliyeti olsa gerek ve bu- na rağmen cevap vermezse hadisteki ceza terettüp eder kanaatında- yım Şayet soru sahibi konuyu kavrayamaz durumda ise veya o il- mi konu onun için yararlı değil ise cevap vermeyen ilim adamının hadisteki vebala tâbi olmadığını umarım. Hattabi de: Hadis- teki durum, öğrenilmesi mecburi olan zaruri ilim hakkındadır. Me- selâ soru sahibi ilim adamına : Bana İslâmiyeti telkin et, veya vak- ti geçmiş olan farz namazın kılınış şeklini bilmiyorum bana öğret dese, ilim adamı bu sorunun gereğini yapmakla mükelleftir. Fakat halkın öğrenmesi zaruri olmayan ilmi mes'eleleri öğrenmek isteyen kimseye öğretmeyen âlim bu cezaya müstahak kılınmamıştır.
٢٦٢ - حدثنا أَبُو مَرْوَانَ الْعُثمَانِيُّ ، مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ . ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدِ ،
عَنِ الزُّهْرِيُّ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ الْأَعْرَجِ ؛ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ وَاللهِ لَوْلَا آيَتَانِ فِي كِتَابِ اللهِ تَعَالَى مَا حَدَّثْتُ عَنْهُ ( يَمْنِي عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا أَبَدًا. : لَوْلَا قَوْلُ اللهِ : إِن الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلَ اللهُ مِنَ الْكِتَابِ . إِلَى آخِرِ الآيَتَيْنِ
:
( ۲ / سورة البقرة / الآية ١٧٤ و ١٧٥ )
262)
TER CEMESİ
Abdurrahman bin Hürmüz El-A'rac (106) (Radiyalalhü anh)'den rivâyet edildiğine göre kendisi Ebû Hüreyre (Radiyallahü anh)'den şöyle söy- lediğini işitmiştir:
Vallahi Allah Teâlâ'nın kitabındaki iki ayet olmamış olsaydı ben O'ndan (yani Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve sellem)'den haya- timda hiç bir şeyi rivayet etmezdim. Allah'ın şu kavli olmasaydı. (107
(106) Bu zat, Ebû Hüreyre, Muåviye ve Ebû Sald'in råvisidir. Kendisinden rivâyette bulunanların başında Zührt, Ebü'z-Zübeyr ve Ebü'z-Zinad gelir. Bir ce- maat onu sika saymıştır. Ebû Ubeyd'in dediğine göre hicri 117. yılı İskenderiye' de vefat etmiştir. Hulâsa sah. 236
(107) Bakara sûresi, ayet 174, 175
الجزء 1 — ص ٤٢٩