سنن ابن ماجه - باللغة التركية 01-10 — الصفحة ٣٠٠٣

Bâb: 20 KİTABÜ-N'NÍKÂH 311 ya bereketsiz olduğu bildirilmiştir. Bütün rivâyetlerin arasını bulmak için 'Allah Teâlâ'yı anmak' yorumunu yapmak en uygun olanıdır.' Önemli işlerden maksat haram veyå mekruh olmayan meşrû şey- lerdir. Bu şeyler, konuşmak, hutbe okumak, bir iş yapmak gibi husus- ların tümünü kapsar. Müellif bu hadisi hutbe bâbında zikretmekle, hutbenin başında hamd etmeyi ve Allah Teâlâ'yı anmayı kasdetmiştir. Bu bâbtaki hadîsler, nikâh akdinin başında ve diğer önemli iş- lerin başında hutbe okumanın müstehablığına delâlet ederler. Çün- kü yukarda metni ve meâli verilen hutbede Allah'a hamdetmek, O'ndan yardım ve mağfiret dilemek, şerlerden O'na sığınmak, keli- me-i şehâdet ve daha başka meziyetler ve hayırlar toplanmış du- rumdadır. Böyle meziyetleri içine alan bir zikir manzumesi ile baş- lanılan işler bereketli ve tam olur. Bunsuz yapılan işler ise bereket- siz ve noksan olur. Zira Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve sellem)'in tavsiyesine riâyet edilmemiş olur. Tirmizi'de bildirildiği gibi hutbesiz kıyılan nikâh akdi bâ- zı âlimlerce câiz sayılmıştır. Süfy ân-1 Se vri ve başka âlim- ler böyle demişlerdir. Çünkü Ebû Dâvûd ve Beyhakî'- nin Beni Süleym kabilesinden (Abbâ d isimli) bir adam (Radıyallâhü anh) şöyle demiştir: "Ben Abdülmuttalib'in kızı Ümâme (Radıyallâhü anhâ) ile ev- lenmek istediğimi Peygamber (Sallallahü Aleyhi ve sellem)'e arz et- tim. O da hutbe olmaksızın nikâhımızı akdetti." Zahiriy ye mezhebine mensup âlimler nikâh akdi için hut- be okumanın vâcipliğine hükmetmişlerdir. Cumhur'a göre nikâh akdinde hutbe okumak müstehabtir. (۲۰) باب إعلان النكاح EVLENMEYİ DUYURMAK BABI 20 ١٨٩٥ - حدثنا نَصْرُ بْنُ عَلِيَّ الجَهْضَمِيُّ وَالخَلِيلُ بْنُ عَمْرٍو ، قَالَا : تَنَا عِيسَى ابنُ يُونُسَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ الْبَاسَ، مَنْ رَيمَةَ بْنِ أَبي عبد الرحمن ، من القايم ، مَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ « أَعْلِنُوا هَذَا النِّكَاحَ، وَاضْرِبُوا عَلَيْهِ بِالْمَرْبَالِ » . في الزوائد : في إسناده خالد بن إلياس أبو الهيثم العدوى. اتفقوا على ضعفه، بل نسبه ابن حبان والحاكم وأبو سعيد النقاش إلى الوضع .
الجزء 5 — ص ٣١١

النص مستخرج آليًّا من صور الكتاب، وقد يقع فيه خطأ.