Bâb: 176
KİTABÜ İKÂMETÜ-S’SALÁ
119
1337)
"
Şöyle demiştir:
TER CEMESİ
Abdurrahman bin es-Sâib (163) (Radıyallâhü anhümâ)'dan;
Sa'd bin Ebi Vakkas (Radıyallâhü anh) gözü kapanmış iken bi- ze (misafir olarak) geldi. Ben (yanına varıp) selâm verdim. 'Sen kimsin? diye sordu. Ben (kim olduğumu) ona söyledim. Bunun üze- rine: Merhaba kardeşimin oğlu! Kur'an-ı güzel sesle okur olduğunu haber aldım. Resûlullah (Sallallahü Aleyhi ve sellem)'i şöyle buyu- rurken işittim, dedi.
«Şüphesiz bu (yüce) Kur'an, tesirli olarak inmiştir. Artık onu oku- duğunuz zaman ağlayınız. Ağlamanız gelmezse ağlamaya çalışınız. Onu okurken sesinizi güzelleştirmeye gayret ediniz. Kim Kur'an'ı gü- zel sesle okumaya gayret etmezse bizden değildir.»"
Not: Bunun senedinde bulunan ve adı İsmail bin Râfi' olan Ebû Råfi'in zayıf ve terkedilmiş bir kişi olduğu Zevâid'de bildirilmiştir.
İZAHI
Zevaid türünden sayılan bu hadisin Peygamber (Sallallahü Aley-
فمَنْ لَمْ يَتَغَنَّ بِهِ فَلَيْسَ مِنَّا hi ve Sellem)'e ait metnin son kismı olan hadisini Eba نا قال نعت منه الله رسنيا : cümlesinin bir benzeri olan
Dâvûd ve Tah å vi rivayet etmişlerdir.
Hazan ve Hüzün : Üzülmek, üzmek ve üzüntü gibi değişik må- nålara gelir. Burada kastedilen mânâ kalbi mahzûn eden ve gözü yaşartan, demektir. Hadîsin; cümlesinden kastedilen mâ- nâ şu olmuş olur. Kur'an, kalbi mahzun eden ve gözü yaşar- tan bir özellikle inmiştir. Mânâsını düşünerek ve huşû içinde oku- yan kimseye etki yaparak kalbini mahzun eder ve okuyucusunu ağ- latır.
Taganni: Nağme ile söz söylemektir. Burada tağanni ile kaste- dilen mânâ, nağme ile Kur'an okumak değildir. Buradaki ta-
(163) Abdurrahman bin es-Sâib isminde olup Sahâbilerden rivâyeti olan üç kişiden Hulâsa'da bahsedilir. Bunlardan birisinin râvisinin İbn-i Ebi Müleyke ol- duğu bildiriliyor. Buradaki râvisi de odur. Bu itibarla Abdurrahman bin es-Sâib bin Ebi Nehik el-Mahzumi'nin kastedildiği kanısına vardım.
الجزء 4 — ص ١١٩