نَقيراً ۵۳ نساء: نُقْرَةُ ظَهْرِ النَّوَاةِ وَ هِيَ نُكْتَةٌ فيهِ گودیی پشت دانه خرما. نقطه که در آن است. نُقيّض ٣٦ زخرف: نُهَى لَهُ وَ نَظُمُ إِلَيْهِ قَريناً آماده می نمائیم برایش با او قرار میدهیم همدمی را.
تكالاً ۳۸ مائده: عَذَاباً يُعْتَبَرُ بِهِ وَ يَكونُ عِبْرَةً لِلنَّاسِ شکنجه بازدارنده است. تكِداً ۵۷ اعراف: مُتَعَشرَ الْحُصولِ قليل النفع: ثباتاً لا نفع فيه: پردردسر کم درآمد. گیاه کم ارزش. نُنَكِّسْهُ ٦٨ يس: تُقَلِّبُهُ مِنْ قُوَّةٍ إِلى ضُعْفٍ نگونسارش میکنیم دگرگونش میسازیم.
نكص ۴۸ انفال: رَجَعَ قَهْقَرِيّاً مُذبِراً به عقب برگشت و روبه پشت گریخت. فَارِقُ ۱۵ غاشیه : وسَادَاتُ يُتَكَةُ عَلَيْها بالشها و پشتیهای که بر آنها تکیه میشود. على لَهُمْ ۱۷۸ ال عمران: تُمْهِلُ لَهُمْ وَتُؤَخِّرُهُمْ فِی الْعُقُوبَةِ: به ایشان فرصت و مهلت می دهیم. قصص : نَجْعَلُ المِنَّةَ بِالتَّنْعيم وَ التَّفَضَّل : مِنَّه میگذاریم بر، با تنعیم فراوان ... نَغَيرُ أَهْلَنَاه ٦٥ يوسف: نَجْلِبُ الْميرَةَ أَى الطَّعَامَ لَهُمْ برای خانواده طعام خواهیم آورد. ۱۱ قلم: بِمُفْسِدِ الْحُبِّ بَيْنَ النَّاسِ: با سخن چینی که افساد سبب بین مردم میشود.
لَنَفْسِفَنَّهُ ۹۷ طه: لَنُذَرِّيَنَّهُ وَ نُفَرِّقَنَّهُ : آنرا پراکنده میسازیم در بحر.
نُوَفِّ إِلَيْهِمْ ۱۵ هود : نُوصِلُ إِلَيْهِمْ بِكَمال با تمامی و به صورت کامل به ایشان میرسانیم. وَ النَّوَى ۹۵ انعام: مَا فِي دَاخِل نَحْوِ تَمْر أَوْزَبیپ هسته داخل میوه چون خرما و کشمش.
النهى ۵۴ طه : جَمْعُ نُهْيَة: العَقْلُ النَّاهِي عَنِ الضَّرَرِ: خرد و عقل که جلو ضرر گیرد. نَيْلاً ۱۲۰ توبه : مَا يُنَالُ بِهِ أَسْراً اَوْ قَتْلاً أَوْ هَزِيمَةٌ پیش آمدی از اسارت و کشتن و شکست.
SA
وایل ۲۶۴ بقره مَطَرٌ شَدید باران تند رگبار و دارای قطره های بزرگ. واجِفَةٌ نازعات شَديدٌ الْاِضْطِرَابِ مِنَ الْخَوْفِ: ترسان و بی آرام تپنده و آشفته. وَارِدَهُمْ ۱۹ يوسف: مَنْ يَرِدُ مِنْهُمْ عَلَى الْمَاءِ لِيَسْتَقى لِلْقَوْمِ: ساقی که آب برایشان بگیرد. واسع ۱۱۵ بقره: كثيرُ الأنغام لا يُحْصَرُ وَلا يُحْصى فَضْلُهُ وَعَطَاءُهُ وَ يَعُمُ الْخَلْقَ : فراخ نعمت. وَاصِبٌ ٩ صافات : دَائِمٌ وَ مُكَافِاً لِلْمَعَاصِی همیشگی و سخت و مناسب با مجازات است. واصِباً ۵۲ نحل دائِماً همیشه و همواره واجب و لازم. خالصانه باشد. وَاعِيَةٌ ۱٢ :حاقه حافِظَةٌ وَ سَامِعَةٌ تا با گوشهای شنوا و نگاهدارنده آنرا فرا گرفته و بخاطر بسپارند. واق ۳۴ رعد: حافظ يَقبِهِمْ وَ يَحْفَظُهُمْ مِنْ عَذَابِ الله حافظی که ایشان را از عذاب دور نماید. واهية ١٦ حافه : مُسْتَرخِيَةٌ ضَعِيفَةٌ: و شل میگردد و قابل تبدیل است. وَبَالَ ۵ تغابن: ثِقَلَهُ وَ شِدَّتَهُ وَ سُوءَ عَاقِبَتِهِ و عقوبت ناگوار آن را چشیدند. وبيلاً ١٦ مزمل ثقيلاً رَدئَ الْعَاقِبَةِ: معاقبه سخت و بدعاقبت را.
وَ الْوَتْرِ ٣ فجر: وَ الْفَرْدِ مِنْ اَعْدَادِ الْمَعْدُودِ و سوگند به طاق در شمارش. بالْوَتين ٤٦ حاقه : بِالْعِرْقِ الْمُتَّصِلِ بِالرَّأْسِ مِنَ الْقَلْبِ: رک دل پیوند شده با گردن.
( 79 )>
ص ٢٦١