سلسلة فهارس المكتبات الخطية النادرة — الصفحة ٨٩٨٢

Persische Handschriften. Nachträge und Verbesserungen. 523 (Hazaģ --~|~-~-|~--) بیت گوئی بزمین ستاره آمد يوسف بجهان دو باره آمد مبارک آن پسر میمون نام نهاد، چون سبزه عذار او بدمید وسال عمر او بهژده رسید پدر از برای او زنی خواست خجسته نام و ميان ميمون وخجسته اختلاطی و انبساطی ظاهر شد والفتی وزلفتی با هر گشت که هرگز میان هیچ معشوق وعاشق وعذرا ووامق (1) نبود، مدتی برین كنف خورمی بودند و عهدی هم برین ( منوال در مهد بیغمی می غنودند، روزی میمون جانب بازار میگشت طوطی دید گویا بشرط سخندانی و ترتیل قرآن خوانی میفروختند پرسید قیمت چیست، گفت هزار دينار، الخ حال در ، 2) bei Muḥammad Qâdiri (Ausgabe von London 1801, p. t): لیکن پسر وفرزند و اولاد نداشت و همیشه در خدمت خداپرستان میرفت و روز و شب و صبح و شام برای پسر دعا میخواست، پس از چند روز آفریننده آسمان وزمین شاه مذکور را یک پسر خوب صورت افتاب چهره ماه جبین ،داد احمد سلطان ازین مسترت و نشاط مثل گل شگفته دل گردیده چندان هزار روپیه وهون بدرويشان و فقیران عطا کرد و تا سه ماه امیران و وزیران و دانایان و فاضلان و استادان شهر را ضیافت کرد و خلعتهای گران بها داد وقتی پسر مرقوم بسن هفت سال رسید در خدمت اوستاد همردان کامل گذاشت و در چند روز الف و آمد نامه ) وانشاء هرکون و گلستان وجامع القوانين ) وانشاء که بی . وعذرا وامق . همبرین 2 (3 2) Hs. 8) sic! 1. lạ Lėlf; vgl. unsere arabische Handschrift Nr. 188 (I, 226). 4g. Brit. Museum Add. 16,756 (Rieu II, 5214). 5) vgl. oben Nr. 9**,2 (S. 485).
الجزء 22 — ص ٥٢٣

النص مستخرج آليًّا من صور الكتاب، وقد يقع فيه خطأ.