HISTORIA..
61
"
Duorum horum opusculorum versionem dedit Wüstenfeld anno 1883 sub titulo »Der Tod des Husein ben Ali" in Abh, der Kön, Gesellsch. d. Wissensch. zu Göttingen xxx, cum praefatione in qua ostendit fundamentum narrationis quidem esse Abú Mikhnan opus, sed multis fabulosis et fictitiis auctum et depravatum, ita ut Pseudo-Wâqidianis potius quam historicis annumerandum sit. Codices et editiones in eadem praefatione describuntur.
Quarto denique loco occurrit excerptum ex opere c. t. .lg
,(911 ) auctore Nur-ad-din as-Samhudi العقدين، فى فَضل الشرفين،
quem librum totum hic habemus, no. 790 signatum. Describendus erit in capite de Theologia ibique de hac parte Codicis 959 di- cendum.
Codex exaratus est anno 995.
DCCCCX. (Cod. 989 (fol. 36 r.
-
41 v.) Warn.) vada MA
Duo parva fragmonta, ex duobus operibus desumta quae de Alidis agunt, hac Codicis 989 parte contineri videntur. In primo (quod tribus paginis constat et abrupto incipit a verbis: S
مع عشرة او عشرين وخرج من العسكر فاختفى بالشعب فلما أصبح رای ibn-Salim qui عام sermo est de Aim (الاحوال فرجع إلى دمشق ;sic intrare secunda vice tentat) مهروت بن
castellum Tog
do
quo castello fabulae nonnullae narrantur, traditurque Açim partem thesaurorum, a se in illo inventorum, Mohammedi ibn-al- Hanafija, partem Auno ibu-Ali misisse. Tum narratur mors Jezidi, contenditque scriptor anonymus, Jezidi filium, Moâwijam II, animo sibi proposuisse ut khalifatu se se abdicaret in gratiam Alfi Zain-al- Abidin, filii Hosaini, et hanc ob causam a matre sua hujusque marito, Moâwijae vitrico, Merwân ibu-al-Hakam, veneno esse sublatum. Quum igitur Merwân khalifatu erat putitus, hujus filius
A se ad castellum illud, thesauris repletum, contulit, de quo in praecedentibus mentio facta est; at quum in propinquo esset a serpente, castelli custode, impeditus est quominus intraret. Narrantur alia quaedam quae minime melioris notae sunt.
الجزء 83 — ص ٦١