سلسلة فهارس المكتبات الخطية النادرة — الصفحة ٣١٠٧١

ANTHOLOGIAE ECLOGAE ETC. 285 fuisse quo tempore ejus discipulus hoc opus composuerit, patet ex verbis gums; qua vero aetate floruerit, patet tum ex loco nostri Codicis in quo annus 601 commemoratur 1), tum ex vita ejus quam scripsit Ibn-al-Khatib 2). Hic eum vocat Abu-Zaid Abd-ar-Rahmân ibn-Jakhlaftan 3) ibn-Ahmed ibn traditque apud varios praefectos (8) cum katibi munere functum, familialiter usum esse principe Abu-Ishaq ibn-al-Mangur ejusque fratre Abu-l-Ala (hane ob causam commemoravit eum Ibn-al- al-Fâzâzi, deinde ab وبملازمتهما استحق الذكر فيمن دخل غرناطة Khatib , al-Ma'muno, qui ei infestus esset, ex Hispania esse arcescitum, sed in gratiam regis rediisse quum mense Scha'bân anni 627 Ma- rochium venisset ). Addit, eum mense Dzu-'l-qa'da ejusdem anni diem supremum obiisse. Teste eodem historico, Abu-Zaid scripsit منظوماته المعشرات الزهدية، والمعشرات الحــبــيـة :sequentia opera وكان الواعظ المحسن ابو عبد الله : 199 .Locus est hic p. 2 vs (1 الكفيف رحمه الله وغفر له بمراكش حرسها الله عام احد وستمائة قد أمر ان يذكر بجامعها صحانها الله غدوة يوم جمعة وكانت مجالسة مشهودة محضوره، وغُورًا في وجوه الايام مشهوره، فاشار على الشيخ الفقيه الى زيد رضه بعض من يجب اسعافه، ولا يتمكن خلافه، ان ينشي لابي عبد الله اشعارا يستفح بها مجالس ذكره ليستدر له الدعاء من حاضرين السنتهم ناطقة بالذكر وقلوبهم معمورة بالله تعلى ثم لامامه بالشكر فقال 2) Cod. Bibl. Nation. Paris. 887, fol. 147.148 , 3) Litera in Codice fatha instructa est; supra vidimus, in Cod. 30 literam eadem vocali instructam esse, et omnes vocales huic nomini proprio additae sunt in praestantissimo Codice Abd-al-Wahidi; vide Dozyi editionem p. ۲۲۹ et ۲۳۸ Abu- Abdallah Mohammed ibn-Jakhlaftan ibn-Ahmed al-Fazâzî, de quo ibi sermo est, erat sine dubio frater scriptoris de quo agimus. واستقدمه المامون من الاندلس على حال وحشة كانت بينه (4) وبينه فورد ورود الرضا على مراكش في شعبان سنة ۶۲۷
الجزء 82 — ص ٢٨٥

النص مستخرج آليًّا من صور الكتاب، وقد يقع فيه خطأ.