⦗٣٤٦⦘
الرجل (يشهد) (٥) على الشهادة ثم يدعى لها.
(١) في [ز]: (بن).
(٢) في [ز]: (حسن).
(٣) سقط من [أ، هـ، ح، ط، ز].
(٤) في [جـ]: (سالم).
(٥) في [ط]: (شهد).
(٢) في [ز]: (حسن).
(٣) سقط من [أ، هـ، ح، ط، ز].
(٤) في [جـ]: (سالم).
(٥) في [ط]: (شهد).
١٢ / ٣٤٥