رشحه أول: ميفر مودندكه: مقصود از رياضت نفى تعلقات جسمانيت است بكلى وتوجه كلى بعالم ارواح وعالم حقيقت؛ مقصود ازسلوك آنست كه بنده باختيار وكسب خود ازين تعلقات كه موانع راهند بكَذرد وهريك ازين تعلقات برخود عرضه كنداز هر كدام كَذرد علامات كه موانع راهند بكَذرد هريك ازين تعلقات برخود عرضه كنداز هر كدام كذرد علامت آن بود كه آن تعلق مانع نيست وغالب نيامده است، ودرهر كدام كه بازايستد وخاطر بآن بسته بيند بداندكه آن مانع راه أو شده است تدبير قطع آن كند، حضرت خواجه ما براي احتياط جون جامه نو بوشيدندي دراول كَفتندي كه: اين فلانست وعاريت وار بوشيدندي] (١).
رشحه دوم: ميفرمود ندكه: تعلق بمرشد اكَرجه بحقيقت غير است ودر آخر نفى بايدكرداما دراول سبب وصولست وتعلق ما سواياو رانفي كردن از لوازم است. اكتفينا (بهتين الرشحتين) (٢).
مات رحمه الله يوم الإثنين، الثاني من رجب سنة اثنتين وثمانمئة، ودفن بقرية جغانيان، يزار ويتبرك به.
* * *
(١) ساقطة من: ع.
(٢) ع: بهذه الرشحة.
(٢) ع: بهذه الرشحة.
٤ / ٥٦