١١١٢٤ - وَبِهِ فِيهِ (ط): أَنَّهُ أُغْمِيَ عَلَيْهِ فَذَهَبَ عَقْلُهُ فَلَمْ يَقْضِ الصَّلاةَ. ٩ / ٢٧٤