هر كرا مشك نصيحت سود نيست ... لا جرم با بوى بد خو كرد نيست «١»
مغز را خالى كن از انكار يار ... تا كه ريحان يابد از كلزار يار «٢»
كاشكى چون طفل از حيل پاك آمدى ... تا چوطفلان چنك در مادر زدى «٣»
يا بعلم ونقل كم بودى ملى ... علم وحي دل ربودى از ولى
با چنين نورى چو پيش آرى كتاب ... جان وحي آساى تو آرد عتاب
چون تيمم با وجود آب دان ... علم نقلى با دم قطب زمان
خويش ابله كن تبع مى روز پس ... رستكى زين ابلهى يا پى وبس
اكثر اهل الجنة البله اى پدر ... بهر اين كفتست سلطان البشر
زيركى چون كبر باد انگيز تست ... ابلهى شو تا بماند دل درست
ابلهى نى كو بمسخركى دو توست ... ابلهى كو واله وحيران هوست
ابلهانند آن زنان دست بر ... از كف ابله وزرخ يوسف نذر
واعلم ان المجادلة فى الدين تبطل ثواب الأعمال إذا كانت تعنتا وترويجا للباطل واما الجدال بالحق لاظهاره فمأمور به وقد جادل على رضي الله عنه شخصا قال انى املك حركاتى وسكناتى وطلاق زوجتى وأعتق أمتي فقال على رضي الله عنه أتملكها دون الله او مع الله فان قلت أملكها دون الله فقد اثبت دون الله مالكا وان قلت أملكها مع الله فقد اثبت له شريكا كذا فى شرح المواقف قال الشيخ سعدى [يكى در صورت درويشان در محفلى ديدم نشسته ودفتر شكايت باز كرده وذم توانكاران آغاز كفتم اى يار توانكران مقصد زائران وكهف مسافرانند عبادت إينان بمحل قبول نزديكترست كه جمعند وحاضر نه پراكنده خاطر ودر خبر است (الفقر سواد الوجه فى الدارين) كفت آن نشنيدى كه پيغمبر عليه السلام فرموده است [الفقر فخرى] كفتم خاموش كه اشارت سيد عالم بفقر طائفه ايست كه مردان ميدان رضااند وتسليم تير قضا درويش بى معرفت نياراميد تا فقرش بكفر انجاميد (كاد الفقر ان يكون كفرا)
با كرسنكى قوت وپرهيز نماند ... افلاس عنان از كف تقوى بستاند
(١) در أوائل دفتر چهارم در بيان معالجه كردن برادر دباغ دباغ را إلخ
(٢) در أوائل دفتر چهارم در بيان تفسير اين حديث كه مثل اهل بيتي إلخ
(٣) در اواسط دفتر چهارم در بيان قصه رستن ضروب در كوشه مسجد أقصى إلخ
(٢) در أوائل دفتر چهارم در بيان تفسير اين حديث كه مثل اهل بيتي إلخ
(٣) در اواسط دفتر چهارم در بيان قصه رستن ضروب در كوشه مسجد أقصى إلخ
٦ / ٤٧٨