(طويل)
وكم بين ضحّاك [٣] يجود بماله ... وآخر بكّاء يجود بمائه
وكتب إلى القاضي أبي جعفر. البحّاثيّ:
أبا جعفر كم جعفر «١» من مدامع ... ترقرقه [٤] ذكرى ليال تسلّفت
(طويل)
طلعت بها شمسا [٥] وقد غاب بدرها [٦] ... فما زلت طلق الوجه حتى تكشّفت
وشعشعت راحا من حديثك دونها ... معتّقة صهباء في دنّها صفت
/ ودبّجت روضا من بنانك [٧] أعجبت ... وهيّجت [٨] رقشا من هجائك أتلفت
[١] . في ل ٢ وف ٢: عبد.
[٢] . في ب ٣: عطابة.
[٣] . في ف ٣: ضحك.
[٤] . في با: ترفرفه. في ب ٣: يرقرقه.
[٥] . في ف ٢ ورا وح وف ٣: بدرا.
[٦] . في ف ٢ ورا وح وف ٣: شمسها. وفي ب ٣: بدر.
[٧] . في ف ٢ ورا وح وف ٣: ثنائك.
[٨] . ورد العجز في ف ٢ ورا وح وف ٣: حواشيه لكن من هجائك أتلقت.
[٢] . في ب ٣: عطابة.
[٣] . في ف ٣: ضحك.
[٤] . في با: ترفرفه. في ب ٣: يرقرقه.
[٥] . في ف ٢ ورا وح وف ٣: بدرا.
[٦] . في ف ٢ ورا وح وف ٣: شمسها. وفي ب ٣: بدر.
[٧] . في ف ٢ ورا وح وف ٣: ثنائك.
[٨] . ورد العجز في ف ٢ ورا وح وف ٣: حواشيه لكن من هجائك أتلقت.
٢ / ٩٨٤